மிலாதுன் நபி என்பது நபிகள் நாயகம் முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் பிறப்பை நினைவுகூரும் நாளாகும். உலகின் பல முஸ்லிம்கள் இந்த நாளில் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வாழ்க்கை, உயர்ந்த நற்குணங்கள், போதனைகள் மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு அவர் வழங்கிய வழிகாட்டுதல்களை நினைவுகூருகின்றனர்.

இந்நாள் பொதுவாக இஸ்லாமிய ஹிஜ்ரி நாட்காட்டியின் மூன்றாவது மாதமான ரபீஉல் அவ்வல் (Rabi’ al-Awwal) மாதத்தின் 12ஆம் நாளில் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

மனிதகுலத்திற்கு இறைவன் வழங்கிய மிகப்பெரிய வழிகாட்டிகளில் ஒருவராகவும், இறுதி நபியாகவும் முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் திகழ்கிறார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை என்பது ஒரு வரலாற்று மட்டுமல்ல; நம்பிக்கை, நேர்மை, பொறுமை, இரக்கம், நீதி மற்றும் உயர்ந்த ஒழுக்கம் நிறைந்த ஒரு முழுமையான வாழ்க்கைப் பாடமாகும். அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வத்தஆலா, “உலகத்தாருக்கு அருளாகவே உம்மை நாம் அனுப்பியுள்ளோம்” என்று கூறுகிறான். (அல்குர்ஆன் 21:107)

முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மக்காவில் பிறந்தார்கள். சிறு வயதிலேயே தந்தையையும் பின்னர் தாயையும் இழந்து, அனாதையாக வளர்ந்தார்கள். இருப்பினும், அவர்களின் வாழ்க்கை ஆரம்பத்திலிருந்தே அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பிலும் வழிகாட்டுதலிலும் அமைந்திருந்தது. இளமைப் பருவத்திலேயே அவர்களின் நேர்மை, நம்பகத்தன்மை மற்றும் நல்லொழுக்கம் மக்களால் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டது. அதனால் மக்கா மக்கள் அவர்களை “அஸ்ஸாதிக்” (As-Sadiq – الصادق), அதாவது “உண்மையாளர்” என்றும், “அல்-அமீன்” (Al-Amin – الأمين), அதாவது “நம்பிக்கைக்குரியவர்” என்றும் அழைத்தனர். தம்மை எதிர்த்தவர்கள்கூட அவர்களின் நம்பகத்தன்மையை மறுக்க முடியாத அளவிற்கு அவர்களின் வாழ்க்கை நேர்மையானதாக இருந்தது.

சுமார் நாற்பது வயதில், ஹிரா குகையில் தனிமையில் இருந்தபோது, ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்மூலம் அல்லாஹ்வின் முதல் வஹி அவர்களுக்கு அருளப்பட்டது. இதன் மூலம் அவர்களின் நபித்துவப் பணி ஆரம்பமானது. மனிதர்களை சிலைகளை வணங்குவதிலிருந்து விலக்கி, ஒரே இறைவனான அல்லாஹ்வை வணங்குமாறும், உண்மை, நீதி, நன்மை மற்றும் இறையச்சத்துடன் வாழுமாறும் அவர்கள் அழைத்தார்கள்.

இந்தப் பணியை நிறைவேற்றும் வழியில் அவர்கள் எண்ணற்ற சோதனைகளை சந்தித்தார்கள். அவர்களை மக்கள் கேலி செய்தனர், துன்புறுத்தினர், அவர்களின் தோழர்களை கொடுமைப்படுத்தினர். இருந்தாலும், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பழிவாங்கும் மனப்பான்மையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல் ஸப்ர் (பொறுமை), தவக்குல் (அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை) மற்றும் இரக்கம் ஆகியவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். தமக்கு தீங்கு செய்தவர்களுக்குக்கூட நேர்வழி கிடைக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் குழந்தைகளிடம் அன்பாக நடந்துகொண்டார்கள்; ஏழைகள், அனாதைகள் மற்றும் பலவீனமானவர்களின் தேவைகளைப் பற்றி கவலைப்பட்டார்கள். குடும்பத்தினருடன் அன்பாகவும், அயலவர்களுடன் நல்ல முறையிலும் நடக்குமாறு மக்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்தார்கள். மேலும் கோபத்தை கட்டுப்படுத்துதல், மன்னித்தல், பிறருக்கு உதவுதல், தூய்மையைப் பேணுதல் மற்றும் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசுதல் போன்றவற்றையும் வலியுறுத்தினார்கள்.

அவர்களின் தாழ்மை கூட மிகவும் சிறப்பானது. அல்லாஹ்வின் தூதராகவும், ஒரு சமூகத்தின் தலைவராகவும் இருந்தபோதிலும், சாதாரண மக்களுடன் அமர்ந்தார்கள், குடும்பத்தினருக்கு உதவினார்கள், எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார்கள். அதிகாரம் கிடைத்தபோதும் ஆணவம் அவர்களிடம் தோன்றவில்லை.

அல்லாஹ் அவர்களின் உயர்ந்த ஒழுக்கத்தைப் பற்றி, “நிச்சயமாக, நீங்கள் மகத்தான நற்குணத்தின் மீது இருக்கிறீர்கள்” (அல்குர்ஆன் 68:4) என்று கூறுகிறான். மேலும், “அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் உங்களுக்கு அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது” (அல்குர்ஆன் 33:21) என்றும் கூறுகிறான்.

எனவே, முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வாழ்க்கையை நினைவுகூர்வது என்பது அவர்களின் பிறப்பு மற்றும் வரலாற்று நிகழ்வுகளை அறிந்து கொள்வதுடன் மட்டும் முடிவடையக் கூடாது. அவர்களின் உண்மைத்தன்மையை நம் வாழ்க்கையில் கொண்டு வருவதும், அவர்களின் பொறுமையை கற்றுக்கொள்வதும், அவர்களின் இரக்கத்தைப் பின்பற்றுவதும், அவர்களின் நல்லொழுக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்வதும், அல்லாஹ்வின் மீது உண்மையான நம்பிக்கையுடன் வாழ்வதுமே அவர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் பெற வேண்டிய மிகப்பெரிய பாடமாகும்.