பழைய போனும், புதிய நிழலும்…

கொழும்பு மெஜஸ்டிக் சிட்டியில் அன்று வழக்கத்தை விடக் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. கடைகளின் விளக்கு வெளிச்சங்களும், மக்களின் சலசலப்பும் அந்த இடத்தை எப்போதுமே பரபரப்பாக வைத்திருக்கும். அங்கே இருந்த ஒரு சிறிய மொபைல் கடையில், ‘செகண்ட் ஹேண்ட்’ போனைக் கையாளத் தெரிந்த திறமையோடு மொபைல்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

24 வயதான அர்ஜூன், கொழும்பில் உள்ள ஒரு பிரபல மென்பொருள் (Software) நிறுவனத்தில் ஜாவா புரோகிராமராகப் பணிபுரிகிறான். யாழ்ப்பாணத்தைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவன், வேலைக்காகக் கொழும்பு நாரஹேன்பிட்டியில் ஒரு சிறிய அறையை வாடகைக்கு எடுத்துத் தங்கியிருந்தான். அவனுடைய பழைய போனின் திரை உடைந்து பயன்படுத்த முடியாமல் போனதால், அவசரமாக ஒரு குறைந்த விலை ஸ்மார்ட்போனை வாங்க அங்கு வந்திருந்தான்.

“தம்பி, இந்த ஸ்மார்ட் போன் நல்ல கண்டிஷன்! போன வாரம் தான் ஒருத்தர் விற்றுவிட்டு போனார். டிஸ்பிளே, பேட்டரி எல்லாம் ஒரிஜினல்,” என்று கடைக்காரர் புன்னகையுடன் நீட்டினார்.

போனை வாங்கி சோதித்துப் பார்த்தான் அர்ஜூன். வெளிப்புறத்தில் எந்தக் கீறலும் இல்லை. விலை 25,000 ரூபாய். அவனது பட்ஜெட்டுக்கு அது சரியாக இருந்ததால், பணத்தைக் கொடுத்து போனை வாங்கிவிட்டுத் தன் அறைக்குத் திரும்பினான்.

இரவு 10:00 மணி. தூங்கச் செல்வதற்கு முன், புதிய போனில் தனது தகவல்களை மாற்றுவதற்காக போனை ரீசெட் (Reset) செய்ய எண்ணினான். ஆனால், அதற்கு முன் அதில் ஏதேனும் பழைய கோப்புகள் இருக்கிறதா என்று பார்ப்பதற்காக ‘Gallery’ செயலியை திறந்தான்.

பொதுவாக செகண்ட் ஹேண்ட் போன்களில் பழைய படங்களை ‘Format’ செய்துதான் விற்பார்கள். ஆனால், இதில் ஒரே ஒரு ஃபோல்டர் மட்டும் தனியாக இருந்தது. அதற்கு எந்தப் பெயரும் இல்லை, வெறுமனே ஒரு ‘புள்ளி’ (.) மட்டுமே குறியீடாக இருந்தது.

ஆர்வம் தாங்காமல் அந்த ஃபோல்டரைத் திறந்தான்.

முதல் புகைப்படத்தைப் பார்த்ததும் அவனது இதயம் ஒரு கணம் நின்று நிதானித்து அடித்தது.

அதில் ஒரு நபர் நுவரெலியாவின் தேயிலைத் தோட்டப் பின்னணியில், ‘கிராண்ட் ஹோட்டல்’ வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தான். அந்த நபரின் முகம்… அது வேறு யாருமல்ல, அர்ஜூன் தான்!

“என்ன இது? நான் இதுவரை நுவரெலியா பக்கமே போனதில்லையே!” என்று அர்ஜூன் திடுக்கிட்டு உரக்கக் கூவினான்.

அவனால் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. புகைப்படத்தில் அவன் அணிந்திருந்த கருப்பு நிற ஜாக்கெட் அவனிடம் இருந்ததுதான், ஆனால் அந்த புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட கோணமும், அதில் இருக்கும் அவனது சிரிப்பும் மிகவும் இயல்பாக இருந்தன.

படபடக்கும் நெஞ்சோடு அடுத்த புகைப்படத்தை நகர்த்தினான்.

இரண்டாவது புகைப்படம்: கண்டித் தம்பதெனியா வீதியில் உள்ள ஒரு பழைய மரப் பாலத்தின் மேல் அவன் நின்றுகொண்டிருக்கிறான். அவனது கையில் ஒரு நீல நிறப் பைண்டர் ஃபைல் (Blue Binder File) இருக்கிறது.

மூன்றாவது புகைப்படம்: கொழும்பு தாமரைக் கோபுரத்திற்கு அருகில், நள்ளிரவில் அவன் யாரோ ஒரு நபரிடம் இரகசியமாகப் பேசுவது போல் இருந்தது. எதிரில் இருப்பவரின் முகம் நிழலில் மறைந்திருந்தது.

நான்காவது புகைப்படம் அவனை உறைந்து போக வைத்தது…

அது காலி முகத்திடலில் எடுக்கப்பட்ட படம். அதில் அர்ஜூனின் சட்டை முழுவதும் ரத்தக் கறைகள்! அவன் அழுதுகொண்டே கடலைப் பார்த்தபடி நிற்கிறான். அந்தப் புகைப்படத்தின் கீழ் பகுதியில் ஒரு தேதியும் நேரமும் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது: “21 ஆகஸ்ட், இரவு 11:45 PM”.

அர்ஜூன் உடனே தன் போனின் கடிகாரத்தைப் பார்த்தான்.

இன்று ஆகஸ்ட் 19!

அதாவது, இன்னும் இரண்டு நாட்களில் நடக்கப்போகும் சம்பவங்களின் புகைப்படங்கள் அவனது கையில் இருக்கும் போனில் இருக்கின்றன!

“இது எப்படி சாத்தியம்? யாராவது ‘Photoshop’ செய்து என்னை ஏமாற்றுகிறார்களா? அல்லது… இது உண்மையிலேயே எதிர்காலமா?” அர்ஜூனின் நெற்றியில் வேர்வைத் துளிகள் அரும்பின.

அவன் அந்த புகைப்படங்களின் ‘Details’ பகுதியைப் பரிசோதிக்கத் தொடங்கினான். ஒரு மென்பொருள் பொறியாளனாக அவனுக்கு டிஜிட்டல் தடயங்களைக் கண்டுபிடிப்பது எளிது. ஆனால், புகைப்படத்தின் விவரங்களைப் பார்த்த அவனுக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அந்த புகைப்படங்கள் அனைத்தும் எடிட் செய்யப்படவில்லை; அவை ‘உண்மையான புகைப்படங்கள்’ (Original RAW Images) என போனின் சிஸ்டம் காட்டியது.

திடீரென, அவன் கையில் இருந்த போன் அதிர்ந்தது.

திரையில் பெயர் எதுவுமில்லாத ஒரு தெரியாத எண்ணிலிருந்து (Unknown Number) அழைப்பு வந்தது.

நடுங்கும் கரங்களுடன் அர்ஜூன் அழைப்பை ஏற்றான். சத்தமே இல்லாமல் மறுமுனையில் ஒரு கனத்த மூச்சுக்காற்று மட்டும் கேட்டது.

“யார் நீங்க?” அர்ஜூன் பயத்துடன் கேட்டான்.

மறுமுனையிலிருந்து ஒரு இயந்திரத்தனமான குரல் ஒலித்தது:

“அர்ஜூன்… புகைப்படங்களைப் பார்த்துவிட்டாயா? நுவரெலியாவிற்கு உனக்கான அழைப்பு வந்துவிட்டது. நாளை காலை 6:00 மணிக்கு கொழும்பு கோட்டை ரயில் நிலையத்தில் நீ இருக்க வேண்டும். தவறினால்… நாலாவது புகைப்படத்தில் உள்ள ரத்தம் உன்னுடையதாக மட்டும் இருக்காது!”

அழைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது!

அர்ஜூன் அறையின் நடுவே உறைந்து போய் நின்றான். போனை விற்கும் போது கடைக்காரர் சொன்ன வார்த்தைகள் அவனது நினைவுக்கு வந்தன… “போன வாரம் தான் ஒருத்தர் விற்றுவிட்டு போனார்…”

யார் அவன்? இந்த புகைப்படங்களை எடுத்தது யார்? இது எதிர்காலத்தைக் காட்டும் மாயாஜால போனா, அல்லது அர்ஜூனை நோக்கி வீசப்பட்டுள்ள ஒரு பயங்கரமான சதிவலையா?

(தொடரும்……)